یک دستگاه سیگنال شامل چندین جزء کلیدی از جمله حسگرها، محرک ها، کنترل کننده ها و کابل کشی مرتبط است.
حسگرها
حسگرها یکی از اساسی ترین عناصر یک دستگاه سیگنال را تشکیل می دهند. وظیفه اصلی آنها تبدیل کمیت های فیزیکی از دنیای واقعی به سیگنال های الکتریکی و انتقال این سیگنال ها به کنترل کننده است. حسگرهایی که قادر به سنجش پارامترهای فیزیکی مختلف-مانند دما، فشار و سرعت جریان{2}} هستند، به طور گسترده در زمینههایی مانند تولید و اتوماسیون صنعتی استفاده میشوند.
عملگرها
محرک ها اجزایی هستند که برای تنظیم خروجی در پاسخ به سیگنال های کنترلی طراحی شده اند. نقش اصلی آنها تبدیل سیگنال های الکتریکی تولید شده توسط کنترل کننده به انرژی مکانیکی یا جنبشی است و در نتیجه امکان کنترل شی یا سیستم هدف را فراهم می کند. عملگرها انواع مختلفی دارند، از ترمزهای موجود در سیستم های ترمز خودرو گرفته تا سوپاپ های مورد استفاده در سیستم های لوله کشی و گرمایش.
کنترل کننده ها
کنترل کننده به عنوان هاب مرکزی یک دستگاه سیگنال عمل می کند. عملکرد اصلی آن دریافت و پردازش سیگنالهای مختلف است، و متعاقباً اقداماتی مانند محاسبات، تصمیمگیری-و اجرای فرمان-بر اساس یک منطق از پیش تعریفشده انجام میدهد. بسته به حوزه کاربرد خاص و الزامات عملکردی، کنترلرها را می توان به انواع مختلفی از جمله کنترل کننده های مبتنی بر رایانه، کنترل کننده های صنعتی و کنترل کننده های هوشمند طبقه بندی کرد.
کابل ها و کانکتورها
در زیرساخت انتقال یک دستگاه سیگنال، کابل ها و کانکتورها نقش بسیار مهمی دارند. وظیفه اصلی آنها ایجاد اتصالات الکتریکی بین اجزای مختلف است که در نتیجه انتقال اطلاعات را تسهیل می کند. علاوه بر این، کابل ها و کانکتورها باید الزامات خاصی را در مورد پهنای باند سیگنال و ایمنی تداخل الکترومغناطیسی برآورده کنند تا از انتقال پایدار و قابل اعتماد سیگنال ها اطمینان حاصل شود.
به طور خلاصه، بخشهای تشکیلدهنده یک دستگاه سیگنال را میتوان به طور کلی به حسگرها، محرکها، کنترلکنندهها و کابلها و رابطها طبقهبندی کرد. هر یک از این اجزا نقش مشخصی را در دستگاه ایفا می کند. با کار هماهنگ، آنها در مجموع طیف گسترده ای از عملکردها، از جمله دریافت سیگنال، پردازش، انتقال و کنترل را فعال می کنند.